Waarom we OPLEYA hebben gemaakt
We waren uren kwijt aan het zoeken naar sex-positive evenementen. Eigenlijk was het absurd: we wisten hoe rijk deze wereld was, maar konden nauwelijks ontdekken wat er allemaal gebeurde.
Alles was er al. Alleen verspreid.
De informatie bestond wel. Ze stond verspreid over websites van organisatoren, agenda's van locaties die je eigenlijk al moest kennen, sociale media en een paar gespecialiseerde overzichten. Sommige gingen vooral over BDSM, andere over swingen, technofeesten of festivals. Om een feest of workshop te vinden, moest je vaak vooraf al weten waar je moest kijken. We liepen van alles mis.
Die indeling voelde voor ons te beperkt. In de sex-positive cultuur vonden we iets dat breder was en voortdurend in beweging. Een feest kan een plek zijn om iets te ontdekken. Een workshop kan veranderen hoe je met anderen omgaat. De vertrouwde grenzen tussen leren, spelen, ontmoeten en vieren vervagen.
Er zijn avonden om te dansen en mensen te ontmoeten, workshops over consent, aanraking, beweging of shibari, gesprekken over verlangen en relaties, performances en festivals. Soms willen we gewoon uitgaan. Op andere momenten willen we iets van onszelf begrijpen, een praktijk leren kennen of een andere manier van contact ervaren. Al die redenen zijn even legitiem.
Wat we vooral waarderen, is de aandacht voor ieders vrijheid, consent en de grenzen van anderen. Natuurlijk bestaan er tegenstrijdigheden en grote verschillen tussen de gemeenschappen. Juist dat maakt deze wereld zo levendig.
Een revolutie in perspectief.
Wij denken dat de sex-positive cultuur deel uitmaakt van een revolutie die veel dieper gaat dan veranderende gewoonten. Een copernicaanse revolutie, letterlijk een verschuiving in ons perspectief.
Bij Copernicus hield de aarde op het onbeweeglijke middelpunt te zijn waar alles omheen draaide. Ze kreeg een plaats tussen de hemellichamen. Door die verschuiving veranderde wat we ons konden voorstellen.
Iets vergelijkbaars ervaren we in de sex-positive cultuur. Onze verhouding tot ons lichaam, verlangen, plezier, liefde en relaties hoeft niet langer langs één norm te worden gelegd. Er ontstaat ruimte om onszelf te leren kennen en op andere manieren met elkaar te leven. We hoeven het ene voorgeschreven model niet door het andere te vervangen. Iedereen moet zijn eigen weg kunnen vinden.
Seksualiteit is lange tijd gebruikt om hiërarchieën vast te leggen, lichamen te controleren, schaamte te creëren en mensen van elkaar te scheiden. Ze kan ook ruimte bieden voor bevrijding, zelfkennis en soms zelfs begrip van de wereld. Dat vraagt veel. Vrijheid zonder consent is gewoon een andere machtsverhouding. Ze vraagt om luisteren, inzicht en verantwoordelijkheid.
We idealiseren deze wereld niet. Ook hier bestaan dubbelzinnigheden en doodlopende wegen. Maar we zien er een buitengewone uitnodiging in om vanzelfsprekendheden ter discussie te stellen die we ooit als natuurlijk zijn gaan beschouwen.
Een hulpmiddel, geen verdienmodel.
We begonnen met het bedenken van het hulpmiddel dat we zelf graag hadden gehad. Eerst om ons die eindeloze zoektochten te besparen. Daarna dachten we dat anderen er vast ook behoefte aan zouden hebben.
We bouwden een graaf die evenementen, locaties, collectieven en organisatoren met elkaar verbindt. Met geautomatiseerde hulpmiddelen zoeken en vergelijken we openbare programma's, wanneer de toegangsvoorwaarden dat toestaan. We proberen data, steden en officiële links te bevestigen. Dat werk is nog lang niet af. Er zullen altijd evenementen zijn die we niet vinden of niet kunnen controleren.
Onze bedoeling is eenvoudig: deze evenementen makkelijker vindbaar maken zonder de intimiteit van bezoekers tot handelswaar te maken. We verzamelen openbare informatie over evenementen en organisatoren. We leggen geen dossiers aan over de intieme praktijken van deelnemers, profileren bezoekers niet en verkopen geen gegevens. We verkopen ook geen kaartjes. OPLEYA heeft geen commercieel doel.
We zouden graag zien dat iemand deze wereld kan ontdekken zonder de codes al te kennen. Dat een workshop vindbaar is zonder de organisator bij naam te kennen. Dat een feest ook mensen bereikt die nog niet tot de ingewijden behoren.
En eigenlijk zouden we gewoon minder tijd willen besteden aan zoeken en meer tijd aan het beleven.
Virginie
